Melike’nin minimal ve şık evi, Ali’nin görgüsüz ve kural tanımaz ailesinin valizleriyle kapıya dayanmasıyla adeta bir kültür şokunun merkez üssü haline gelir. Dantellerle kaplanan televizyonlar, balkonda yakılan mangallar ve evden gizemli bir şekilde puf diye uçan antika eşyalar, sınıfsal bir mizah patlaması yaratır. Melike, kendi lüks yuvasını bu eğlenceli ama yorucu işgalden korumaya çalışırken, sosyetik hayatı ile bu "sonradan görme" fırtına arasında sıkışıp kalmanın trajikomik faturasını öder.