Doktorun bodrum katındaki masasında yer alan testereler, çekiçler ve cerrahi bıçaklar, filmin görsel dünyasını oluşturan ana tekinsiz motifler haline geliyor. Karakterlerin birer birer uzuvlarını kaybetmesiyle tırmanan şiddet dengesi, insanın hayatta kalma içgüdüsünün sınırlarını çiğ bir gerçekçilikle perdeye yansıtıyor. Her sahnesinde yükselen acı çığlıkları ve kemik kıran ses tasarımları, klostrofobik odadaki ölüm korkusunu salondakilerin iliklerine kadar hissettiriyor. Kusursuz bir hikaye anlatımı aramayan, sadece yeraltı sinemasının en uç ve sansürsüz vahşet örneklerini incelemek isteyenlerin bildiği radikal bir deneme.